In de Heilig Landstichting duiden voormalig hotel-restaurant Sionshof en voormalig openluchtmuseum Heilig Landstichting op het paapse verleden van dit gebied, en bij Berg en Dal staat het Afrika Museum op paapskerkelijke grond. En daar is Groesbeek al. Bij het Bevrijdingsmuseum 1944-1945 staat ook weer een pantser…, pardon, tank op wacht. Het geheel wordt vermarkt onder de wappervlaggen van Freedom Museum en Liberation Route Europe. Over de Mooker Heide dreunt de Indian voort over de hei en langs bos. Vlak voor het binnenrijden van Mook passeren we de Oorlogsbegraafplaats van het Gemenebest. Het gebied rond Nijmegen was in de Tweede Wereldoorlog natuurlijk strijdtoneel van Operatie Market Garden. Daarbij kwamen de tanks weliswaar niet uit de lucht vallen, maar die denderden over land naar het plaatselijke strijdtoneel.

Daarna scheer je langs de Duits-Nederlandse grens, er zit zelfs reliëf in het landschap. Maar de Zevenheuvelenweg laten wij rechts en de Duivelsberg links liggen. In paaps gebied is een wijnvat nooit ver en zelfs op ons hoogsteigen Nederlandse bodem wordt wijn verbouwd. Bij Wijngoed De Plack hebben ze gelukkig voor motorrijders, buiten zelfgemaakte wijn, ook heerlijke koffie en appeltaart.

Na Mook rijd je evenwijdig aan de Maas, waar je bij Afferden met een pontje overheen steekt. Oorlogsmuseum Overloon toont altijd een collectie van minstens 150 voer- en vaartuigen, waaronder motorfietsen, tanks en pantserwagens, zoals Shermans, Cromwells en Challengers en een Duitse Panther. Overloon is ook Home of the Militracks: jaarlijks ‘het grootste evenement op het gebied van voertuigtechniek uit de Tweede Wereldoorlog’. Jawel, daar dreunen dan zelfs tanks over het terrein. Und von Panzern! Tegen betaling mag je mee aan boord. Vanwege corona blijven de koepels van Sherman of Königstiger helaas nog gesloten. We pakken onze Papen & Panzer-route weer op richting het noorden.

Waarom lijkt deze Papen & Pantser-route zo lang? Wellicht speelt het feit een rol, dat hij door maar liefst drie provincies van het Koninkrijk der Nederlanden (continentaal Europees deel) loopt.

Buiten Gelderland ga je ook door Limburg en Noord-Brabant, en dat allerminst op doorgaande rechttoe-rechtaanwegen. Integendeel zelfs! Je gaat over smalle kronkelweggetjes dat door het agrarische karakter ervan als uiterst landelijk mag worden bestempeld. Zo landelijk zelfs, dat je in de gauwigheid, tussen het sturen en genieten van het uitzicht door, al enige tijd geen benzinepomp of koffie-met-appeltaart-terras hebt gezien. Kasteel Tongeren doemt, wat het laatste aspect betreft, dan ook op als een welkome rots in de branding. Want op de binnenplaats van het fraaie kasteel is een uitspanning gevestigd waar de inwendige mens aan zijn trekken komt met voornoemde brouw-en-bakwaren. Bovenop het dak klinkeleert een vrolijk belletje. Maar heel het klokkenwerk valt stil, als de machtige V-twin dat wil. Het zou ons niet verbazen als hier sinds 1944 niet meer zo’n zware uitlaatroffel over de landerijen heeft gedreund. Een maagdelijk witbegevelde NH-kerk, maar het grootste Godshuis is natuurlijk zoals dat hoort in papenland met beelden versierd. Want onder de rivieren, het operationele gebied van deze toer, slaat het rooms-katholicisme de klok, hoog in de opgemetselde toren. En dan zijn er nog die sporen van de Tweede Wereldoorlog.

Affetto’s Ducati en Roma-champignons zijn verdere bewijzen van de verbinding met de heilige Moederkerk in het verre Italië. Maar zover zullen wij vandaag niet komen. De tank afgevuld, daver je over de N846 tot vlak voor de A73, waar je je motor naar bakboord laten overhellen. De Vosseneindseweg leidt je langs het Heumense Bos en naar de Donderbergweg. Klinkt dat naar oorlog of niet? Om de hoek kom je tot stilstand als er op een erf ineens de loop van een pantserwagen op je gericht staat. Het blijkt geen echte kanonsloop te zijn, want dat mag niet meer sinds 1945, maar een ordinaire ijzeren pijp die in stemmig legergroen is geverfd. Daar hadden ze je mooi te pakken! Lambert Bruijsten vertelt je graag de geschiedenis van deze Shermantank, die dus geen pantserwagen is, maar welke kniesoor let daarop als je door verzamelaar Lambert en zijn kornuiten wordt rondgeleid door het Tankmuseum van de Twintigste Eeuw? Nu moet men zich daarbij geen museale grandeur voorstellen, zoals bij het Engelse Tank Museum te Bovington of het Deutsche Panzermuseum in Munster. Het blijft wel Nederland, hè. En daar doen we gewoon normaal. In en rond een ruime boerenstal staan nog meer WOII-voertuigen opgesteld, netjes gerestaureerd en ze moeten natuurlijk wel allemaal kunnen rijden.
(Tekst Motor.nl)