"Hasta la vista" is een Spaanse uitdrukking die letterlijk vertaald "tot het zien" betekent. Het wordt gebruikt als afscheidsgroet en betekent zoveel als "tot ziens", "tot later" of "vaarwel". De routes onder de paraplu Hasta la Vista hebben gemeen dat ze alle richting Spaanse zon gaan en onderweg je de (bijna) vergeten bezienswaardigheden weer tegenkomt, je herinneringen opfrist en het plezier doet herleven.

Deze route begint in Casas-Ibáñez, één van de wijndorpen van het Manchuela wijngebied van La Mancha. Het eindpunt in het historische plaatsje Cehegin, iets ten oosten van de heilige stad Caravaca de la Cruz.

Casas Ibáñez maakt deel uit van de wijnstreek Manchuela. Een bezoek aan lokale wijnhuizen voor proeverijen en rondleidingen is een hoogtepunt. De Plaza Mayor, het centrale plein, vormt het hart van het plaatsje en is omgeven door historische gebouwen, winkeltjes en lokale cafés. De kerk van San Juan Baptista is een opvallende bezienswaardigheid met historische en architectonische waarde. Na het tanken rijd je naar het heel mooi gelegen klifdorp Alcalá del Júcar.

Alcalá del Júcar ligt op 596 m hoogte, boven de kloof Hoz de Júcar, gevormd door de rivier Júcar, die vanaf Albacete 40 km lang kronkelend zijn weg zoekt. De witgekalkte huizen zijn in "balkonstijl" en tegen de steile helling aangeplakt. De vruchtbare akkers verlenen een groen accent aan dit stadje dat bekroond wordt door een Arabisch kasteel. Het dorp staat op de lijst van de Mooiste dorpen van Spanje: Los Pueblos mas Bonitos de España. Tijdens je bezoek aan Alcalá, ben je waarschijnlijk niet de enige die door de straatjes dwaalt. Zeker niet in het weekend, want dan wordt het zeer graag bezocht, vooral door Spaanse toeristen!

Je rijdt na je bezoek door de kloof die de Rio Júcar zich hier zo’n 20 meter in de kalkbodem heeft geslepen. De smalle weg met zicht op de vele rotswoningen waarvan, iets verder in de kloof, de mensen er gewoon een dorp van lijken te hebben gemaakt. De voorkant is in veel gevallen niet dieper dan drie of vier meter, maar beschermt de bewoners tegen de felle zon en warmte.. Het dal verdiept zich en hoog boven de rivier staat de grote burcht. Er onder zijn meerdere verdiepingen in de cañon uitgehakt. Zelf halverwege de rotswand – nog altijd zo’n 25 meter – beginnen de raampjes. Op sommige plaatsen zijn minstens 5 verdiepingen. Er moet dus een enorm gangenstelsel in de berg zijn!

Je volgt de rivier naar het westen. Verderop zie je nog een klifdorp, Jorquera, hooggelegen boven de rivier. Ook dit dorp is een bezoek waard. Jorquera bereikte grote glorie tijdens de Iberische, islamitische en christelijke periode.
Ook hier bevinden de huizen zich aan de rand van een klif boven de rivier de Júcar, wat het dorp een unieke uitstraling en ligging geeft. De rots en huizen vormen een indrukwekkend geheel. Het dorp is omgeven door indrukwekkende Moorse stadsmuren uit de 12e eeuw en heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot de tijd van de Reconquista. Naast het historische centrum met de gotisch-renaissancistische kerk en barokke herenhuizen, biedt Jorquera panoramische uitzichten over de kloof.

Je vervolgt je weg door de kloof tot de weg links afdraait uit de kloof en je in de verte een enorm fort ziet liggen. Dat is de plek voor de koffie.
Chinchilla de Monte-Aragón, een leuk historisch stadje, eveneens met grotwoningen, leent zich wel hiervoor. Omdat er veel te zien is, combineer je het koffiedrinken met een bezoek. Het imposante kasteel is gebouwd in de 15e eeuw . In de vorige eeuw diende het als gevangenis. Alleen de buitenkant is momenteel te bezoeken.. De kerken en kloosters van Chinchilla getuigen van het belang van deze stad nadat het op de Moren was veroverd en het werd omgezet in een katholiek bolwerk. In de hoogtijdagen waren hier maar liefst 18 kerken. In het middeleeuwse stadje zijn veel smalle straatjes met huizen in de Mudejarstijl. Er zijn nog resten van de oude stadsmuur te zien en een aantal Arabische baden. Wandelend door de straten zie je veel huizen met wapenschilden uit de 16e- en 17e eeuw, jammer dat er veel in slechte staat zijn. De wijk Hondon heeft nog grotwoningen, uitgehakt in de zachte tufsteen. Op de Plaza Mayor, vind je de gotische kerk Santa Maria del Salvador uit de 15e eeuw en het Ayuntamiento (stadhuis) met een gevel uit 1509 en opgefleurd door een standbeeld van Karel III. Tegenover het stadhuis is de gevangenis uit de 17e eeuw. Het Santo Domingo klooster uit de 14e eeuw heeft een interessante kruisgang. Andere interessante gebouwen zijn het ziekenhuis van San Julián en de overblijfselen van het klooster van Santa Ana.

Na Chinchilla kom je op de hoogvlakte met zijn vergezichten; dit is een stukje van het La Mancha van Don Quichot. Het is een droog uitgestrekt gebied dat zijn naam van de Arabieren kreeg (Al Amankha betekent droge aarde). La Mancha is wereldwijd bekend geworden door het literaire werk van Miguel de Cervantes "Don Quichot" waarin de grote romanfiguur onsterfelijk werd dankzij 'de ridder van de droevige figuur'. Hier lopen de wegen waar Don Quichot met zijn knecht Sancho Panza doorheen zwierf. Sommige dorpen zijn nog steeds te herkennen én de molens waartegen Don Quijot vocht staan er ook nog. La Mancha, een streek met veel graan- en wijnbouw, heeft de dichter in zijn roman natuurgetrouw beschreven.

De volgende stop is voor de lunch in Liétor. Het plaatsje, dat boven de kloof van de rivier de Mundo hangt, maakt indruk met zijn in de rots uitgehouwen funderingen en zijn huizen die uitkijken over de rivier. De rots absorbeert het dorp tot aan de rand, reinigt het en versiert het als een stedelijk pruik De oude muur bestond ooit alleen aan de overkant van de rivier, aangezien de klif en de rivier de Mundo een verdedigings- en natuurlijke gracht vormden aan de overkant. Het historische centrum van Liétor is zeker een bezoek waard en staat bekend om zijn geplaveide straatjes, landhuizen en kerken. De Santiago Apóstolkerk is een bescheiden gebouw in barokstijl met neoclassicistische invloeden. Het barokke altaarstuk in de Espinokapel en de koepel die deze bedekt, vallen op. Het oude klooster van de karmelietenbroeders van San Juan de la Cruz, met zijn onmiskenbare beschilderde kruisgang. En de kapel la Ermita de Belén, die tot historisch monument is verklaard, waarvan de kleurrijke, met naïeve lijnen versierde muurschilderingen worden beschouwd als de beste collectie traditionele schilderijen uit de 18e eeuw in het land.

Na de lunch volg je je route verder over de hoogvlakte tot bij het stuwmeer van Cenajo. Hier gaat de provincie Albacete over naar de provincie Murcia. Dorstig geworden van het droge landschap of zomaar zin in een drankje. Het stadje Calasparra steekt je de helpende hand toe.
Calasparra staat in heel Spanje bekend als de eerste plaats ter wereld met rijst met een eigen benaming (sinds 1986). Het cultiveert in de vruchtbare laaglanden van de rivier de Segura verschillende variëteiten zoals Balilla x Sollana en Bomba. Een andere toeristische attractie in Calasparra is Nuestra Senora de la Esperanza. Dit is een toevluchtsoord uit de 17e eeuw. De legende van de maagd van de stad vertelt ons dat als iemand het standbeeld van de maagd wil meenemen zij zichzelf zo zwaar maakt dat iedereen beseft dat ze daar thuishoort.

Cehegín is een pittoresk wijndorp, gelegen op 570 m, in het noordwesten van de regio Murcia. Het ligt 6 km ten oosten van het Heiligdom Basilica Santuario de la Vera Cruz in Caravaca de la Cruz. Het is een stad met een rijke geschiedenis van Iberiërs, Visigoten, Romeinen, Moren en Christenen, die allemaal zijn sporen hebben achtergelaten. Het is een gezellig en levendig dorp met een breed scala aan landelijke huizen en kerken.
Wijngebied "Denomination of Origin" (DO) Bullas is een zeer oud wijngebied, maar het jongste DO wijngebied (1982) van Murcia. De wijnsteden hier zijn Bullas en Cehegin. Uit dit gebied komen tegenwoordig goede wijnen, vooral rode wijnen van de Monastrelldruif. Er worden nu ook lichtere, frissere rode wijnen met meer zuur en fruit geproduceerd die wel eens de wijnen voor de toekomst van Bullas kunnen zijn.
De binnenstad is in 16-17e eeuwse staat, in 1982 uitgeroepen tot historische artistieke site; het wordt beschouwd als één van de best bewaarde in de regio. Het is het oudste en meest traditionele deel van de stad: rommelig, smalle straatjes en steegjes, bezaaid met enkele doorgangen, enorme pleinen en monumenten. Er zijn winkels, een aantal goede restaurantjes en gezellige bars. Op het Plaza del Mesoncico eet je typische en heerlijke tapas in de vele gastronomische etablissementen. Het is dan ook geen wonder om je trip hier te beëindigen en dan een glas te heffen op de goede afloop.