Dit is de laatste rondrit vanuit het charmante Aviemore. Maar gezien je toch in Aviemore verblijft, kan je een bezoekje brengen aan het spoorwegstation. Dit station is de thuisbasis van de Strathspey Railway, een historische spoorlijn die weer volledig in ere werd hersteld. Vanaf het moment dat je het prachtig geschilderde gebouw binnenstapt, proef je de sfeer van vervlogen tijden. Met wat geluk zie je er een oude stoomtrein in actie. Ervaar je de geur van steenkool en stoom, het gefluit van de locomotief en geniet je van de mooi gerestaureerde rijtuigen. Vrijwilligers in traditionele uniformen bedienen de reizigers en onderhouden de machines. Zeker aan te bevelen en een perfecte aanvulling op deze rit.

De rit start via de A9 in zuidwestelijke richting, maar reeds in Kingussie wordt die verlaten om de A86 te volgen. Niet ver van Loch Laggan, stop je even aan de Pattack Falls, een schilderachtige waterval verscholen in de dennebossen. De rivier Pattack stort zich in een smalle kloof, omgeven door ruige rotsen. Het pad - dat start aan de parking - is goed doenbaar en brengt je naar verschillende uitzichtpunten. Vergeet je fototoestel niet...

Wat verder langs deze weg ligt de Laggan Dam. Deze imposante stuwdam, gebouwd in de jaren 30, moest voor hydro-elektrische energie zorgen, ondermeer voor een aluminiumfabriek. De massieve betonnen boog, omringd door bossen en bergen, vormt een indrukwekkend contrast en een fotogenieke stopplaats.

Tijd voor een koffiepauze. Je kunt parkeren dicht bij het centrum van Fort William en vervolgens een korte wandeling maken door de hoofdstraat, met zijn talrijke winkels, pubs en restaurants. Ondermeer in de "Volonteer Arms" kan je genieten van een goeie koffie en ondertussen vanop het terras de voorbijgangers observeren. Vlakbij staat ook de "Bronze Ford model T" die veel toeristen aanzet om erin plaats te nemen voor DE foto. Historisch stelt de plaats niet zoveel voor, maar het is wel de uitvalsbasis voor natuur en avontuur. Liggend aan de voet van de Ben Nevis - hoogste berg van de UK - trekt het veel wandelaars aan en 's winters valt er te skiën en te snowboarden.

Aan de oevers van Loch Leven zal het bijzonder silhouet van de St.Johns' Church zeker je aandacht trekken. Deze kerk is een bescheiden, maar historisch waardevolle kerk, gebouwd in 1842 om de originele en zeer eenvoudige kapel te vervangen. Het is omringd door een schilderachtig kerkhof met gietijzeren kruisen en leisteen grafstenen. In de lente is het ook nog eens gehuld in een blauw tapijt van boshyacinten. Het mooie uitzicht over het meer vanop het kerkhof, maakt het nog eens extra attractief

In Ballachulisch zijn er een aantal mogelijkheden om te lunchen, maar het blauw-witte bestelwagentje van Cuil Seafood is wel de bijzonderste. Reviews zijn vrijwel unaniem lovend over het geserveerde "seafood". Je kan dit vervolgens eten op één van de bankjes in de omgeving. Mensen die geen zeevruchten lusten, kunnen hun picknick aankopen in het grootwarenhuis op datzelfde terrein. Bij slecht weer is het restaurant Glencoe Gathering wat verderop eveneens een optie.

De A82 loopt nu door de Glen Coe en dat zal je niet onberoerd laten. Deze diepe gletsjervallei ontstond miljoenen jaren geleden en staat bekend als één van de mooiste van het VK, met zijn dramatische, steile bergen die oprijzen uit de smalle Glen. De bekendste toppen zijn The Three Sisters - drie markante bergkammen die parallel naast elkaar liggen en Buachaille Etive Mor - de piramidevormige, iconische berg bij de ingang van de Glen. Door de vaak mistige en wisselende weersomstandigheden hangt er bijna altijd een mystieke sfeer, wat heel wat fotografen weet te inspireren. Glen Coe is ook het decor geweest van films en series zoals HARRY POTTER, SKYFALL en HIGHLANDER.

Aan de oostelijke oever van Loch Tay, één van de mooiste zoetwatermeren van de Schotse Hooglanden, ligt het pittoresk dorpje Kenmore. Het dorpsplein met witgekalkte huisjes en een oude boogbrug over de rivier Tay, ademt een sfeer van rust uit. Bij de plaatselijke golfclub hoort een bar-restaurant Courtyard - met terras - waar de dorstige kelen gesmeerd kunnen worden.

Meer noordwaarts bij Loch Kinardochy zie je aan de rechterzijde van de B846 een parkeerplaats met een wat vreemde stenen constructie. Eerst is het niet duidelijk wat de functie hiervan is geweest. Tombhubil lime-kiln laat niet onmiddellijk een belletje rinkelen. Maar het blijkt een kalkoven uit 1865 te zijn, die werd gebruikt om ongebluste kalk te produceren, door die op hoge temperatuur te verwarmen. Die kalk werd dan gebruikt om de grond te verbeteren in de omliggende gebieden. Dit gebruik is begin 20e eeuw gestopt. Van hieruit heb je een uitstekend zicht op de omgeving.

De B846 gaat dan via een smalle brug over de rivier Tummel. Maar ernaast ligt nog een oudere, in onbruik geraakte stenen brug. Het bordje 1730 verraadt al de leeftijd van deze Old Tummel Bridge. De B846 is namelijk een oude militaire route en de brug werd gebouwd in opdracht van generaal George Wade. De brug is niet meer geschikt voor het moderne verkeer, maar verkeert nog in goede staat, zodat voetgangers en fietsers wel toegelaten zijn. Als foto-onderwerp of als achtergrond voor de selfie zeer geschikt.

En dan gaat het richting A9 om terug te keren naar je startpunt. Maar niet voor je nog wat geschiedenis opsnuift bij "The Ruthven Barracks". Deze omvangrijke ruïne torent uit boven de Spey-vallei. Uiterst slim en strategisch gebouwd, want ongemerkt naderen zit er niet in. In 1229 stond er al een kasteel, maar zoals het meestal gaat in de Schotse geschiedenis, werd het herhaaldelijk vernield, herbouwd en opnieuw beschadigd. Op de fundamenten van de oude kastelen werden tussen 1719 en 1721 in opdracht van de Engelse koning George I, vier militaire strategische barakken gebouwd. Gedurende verschillende belegeringen werden de gebouwen beschadigd en vervolgens platgebrand. Daarna werden ze nooit meer heropgebouwd, maar de ruïnes verkeren nog steeds in uitstekende staat en trekken heel wat bezoekers aan. Toegang kan het gehele jaar door en is gratis.

Deze geweldige route wordt wellicht afgesloten in één van de pubs/restaurants van Aviemore om het allemaal wat te laten doordringen. Of het bezoek aan het historische station kan nu gepland worden, nadat je eraan werd herinnerd door de stoomfluit van een vertrekkende locomotief. Als afronding van deze bijzondere rit kan dit tellen.