Tbilisi is de hoofdstad van Georgië en is gelegen in het zuidoosten van het land aan beide oevers van de rivier Mtkvari. Met 1,2 miljoen inwoners, ongeveer een derde van de gehele Georgische bevolking, is Tbilisi veruit de grootste stad van het land.
Een stad met zoveel erfgoed, waar verschillende culturen en religies vreedzaam samenleven. Dankzij de historische ligging aan de Zijderoute is Tbilisi een levendige stad waar oude charme zich mengt met de moderne energie van vandaag. Samen met de warme gastvrijheid en het heerlijke eten en wijn is Tbilisi een absolute aanrader als startpunt voor een rondreis door Georgië.
Interessante bezienswaardigheden zijn ‘The Leaning Clocktower’, gelegen in het hart van de Old Town vind je deze sprookjesachtige klokkentoren die deel uitmaakt van een poppentheater. Uniek aan deze klokkentoren is dat je er zowel de grootste als de kleinste klok van de stad vindt! Elk uur verschijnt er een engeltje die op de bel klopt, maar het leukste deel speelt zich dagelijks af om 12 uur ’s middags of 19 uur. Dan openen de deurtjes bovenaan de klokkentoren en speelt er zich een klein poppenkastje af genaamd ’the Circle of Life’.!
Het leuke aan Tbilisi is het contrast tussen oud en nieuw. Op 5 minuten wandelen van de Leunende Klokkentoren vind je de Vredesbrug van Tbilisi. Deze moderne voetgangersbrug brengt je over de rivier naar het Rike Park. In deze groene long van de stad vind je fonteinen, kunst en flora. Een leuke plaats om wat te ontspannen en te genieten van de stad rondom. Vanuit dit park vertrekt ook de kabelbaan richting het Narikala Fort, dat op een heuvel is gelegen en uitkijkt over Tbilisi. In het Rike Park kan je de kabelbaan nemen naar dit fort. Deze kabelbaan behoort tot het openbaar vervoersnetwerk, dus een kaartje kopen is heel goedkoop en kan ter plaatse. Met een panoramisch uitzicht over de stad biedt deze rit een mooi perspectief op het omringende landschap. Eenmaal aangekomen op de heuvel kan je richting het Narikala Fort wandelen dat gebouwd werd in de 4e eeuw. Verder kan je een bezoek brengen aan de nationale botanische tuin van Georgië of gewoon genieten van een zonnig terrasje.

Je route start in de buurt waar de oude badhuizen staan en vlakbij het Narikala kasteel. Via een rondje door de stad en aftanken gaat het richting Mtskheta, de oude hoofdstad van Georgië. Onderweg kom je bij een fantastisch uitzichtpunt naast het Dzjvariklooster uit de 6e eeuw, de plek waar de kerstening van Georgië begonnen zou zijn. Je hebt vanaf het klooster een schitterend uitzicht op het stadje Mtskheta en ziet hoe twee rivieren samen komen. Daarnaast kan je bovenop de berg nog een beetje rondbanjeren.

Vlak voordat je Mtskheta inrijdt, zie je, als je geluk hebt met de waterstand, half in de rivier de Brug van Pompeius, ook wel de Brug der Wijzen genoemd. Het is een oude Romeinse brug die werd gebouwd tijdens de veldtocht van de Romeinse generaal Pompeius in Iberia en Colchis in 65 v.Chr. De restanten van de brug liggen tegenwoordig grotendeels onder water vanwege de bouw van een waterkrachtcentrale in 1926. Wanneer het waterpeil in de rivier daalt, komen er echter fragmenten van het oude stenen metselwerk tevoorschijn, die een tastbare verbinding met het verleden bieden.

Mtskheta (koffiestop)
Mtskheta is een van de oudste steden van Georgië en een Unesco-werelderfgoedlocatie. Als de oude hoofdstad van Georgië wordt Mtskheta beschouwd als het spirituele hart van het land. Het was eeuwenlang het centrum van het politieke, culturele en religieuze leven en veel belangrijke historische gebeurtenissen vonden hier plaats. De Svetitskhoveli Kathedraal, die dateert uit de 11e eeuw, wordt beschouwd als een van de heiligste plaatsen van Georgië. De kathedraal is een indrukwekkend voorbeeld van Georgische middeleeuwse architectuur en is versierd met prachtige fresco's en ingewikkeld steenhouwwerk. Om aan de drukte te ontsnappen kan je ook naar het nabijgelegen Samtavro klooster lopen. Dit klooster stamt uit de 4e eeuw na Christus, werd in de 11e eeuw gerestaureerd en staat er vandaag de dag nog behoorlijk lekker bij. Ook de koffie trouwens.

Uplistsikhe
Uplistsikhe is een oud grottencomplex en bloeiende stad met een markt, bakkerij en winkels tot het in de 13e eeuw werd verwoest door Mongoolse legers. Veel fascinerende gebouwen in de grotten, waaronder oude huizen, tempels en zelfs een theater dat direct in de rotsen is uitgehouwen.

Gori (lunchstop)
Het Jozef Stalin Museum is gewijd aan het leven van Jozef Stalin, de leider van de Sovjet-Unie, die in Gori werd geboren. Het museum heeft de kenmerken van het Sovjettijdperk behouden. Het terrein heeft onder meer het museum, zijn geboortehuis beschermd door een palazzo gebouw er overheen en de treinwagon waarmee Stalin vanaf 1941 zijn reizen maakte naar internationale conferenties, zoals die van Jalta en Teheran.
St Joriskerk en klooster in Goridzjvari. De kerk is na de aardbeving van 1920 gebouwd op de plek van een vroeg middeleeuws kerk stond. Het terrein heeft een 7e-eeuwse omheining en ligt op een heuvel aan de zuidkant van Gori en biedt een fraai uitzicht over de stad.
Het Gori Fort is een middeleeuwse citadel in Georgië, die boven de stad Gori op een rotsachtige heuvel staat. Het fort beheerste belangrijke strategische en economische routes en bood onderdak aan een groot garnizoen. In de 16e eeuw veroverden de Ottomanen het om Tbilisi te overweldigen.
Een verborgen pareltje met een huiselijke inrichting in restaurant Shin da Gori. Op de kaart staan salades en Georgische gerechten als khachapuri en khinkali.

Dzama-dal
Vanuit Gori rijd je naar Kareli om daar het Dzama-dal in te rijden waar zo'n beetje 50 kloosters bijeen staan. Oorspronkelijk slecht bereikbaar maar tegenwoordig is de route goed begaanbaar gemaakt voor het groeiend aantal toeristen. Een van de belangrijkste voorbeelden van Georgische architectuur, is het Kintsvisi-klooster, dat bekendstaat om zijn hoge artistieke waarde en een fantastische aanblik biedt. Je kan hier ook de kloosters van Ortubani, Mzovreti en Sarkineti bezoeken.

Om je tocht voort te zetten moet je een stukje terugrijden waar een afslag je weer op het goede spoor zet. Je rijdt bij de hoofdweg het Borjomi-Kharagauli National Park in. Dit is het grootste Nationale Park van Georgië en een ware wildernis te noemen. Het natuurgebied is beschermd en er zijn verschillende trails uitgezet langs groene bossen en meren. Het Nationaal Park is een van de grootste, beschermde natuurparken van Georgië. U vindt hier meer dan 12.000 plantsoorten (waarvan veel endemisch) en allerlei wildlife. Denk aan de wolf, lynxen, herten, zwijnen, beren en verschillende vogelsoorten, alhoewel de grotere dieren maar weinig worden gespot.

Borjomi (drinkstop)
Borjomi is een balneologisch en klimatologisch kuuroord. Tijdens de Sovjettijd had het de status van een vakbondsoord. Het mineraalwater staat bekend om zijn genezende werking. Het gebottelde Borjomi mineraalwater is het bekendste mineraalwater in Georgië en is een belangrijk exportproduct.
Het paleis Likani was de zomerresidentie van de Russische keizerlijke familie. Bij het benedenstation van de kabelbaan is in het Central Park, een publieke bron van het heilzame bronwater.

Het laatste stukje van je tocht gaat de bergen in naar het wintersportplaatsje Bakoeriani. Je krijgt gezelschap van het smalspoorlijntje van Borjomi naar berg- en wintersportoord Bakoeriani, aangelegd rond 1900. Als je niet meer zelf rijden wil is dit een leuk alternatief. De reis duurt zo’n 2,5 uur en voert je door dichte bossen, over bruggen en langs steile berghellingen. Onderweg geniet je van adembenemende uitzichten op het Kaukasische landschap. De trein zelf is een charmant voorbeeld van vroeg 20e-eeuwse techniek en design, wat bijdraagt aan de nostalgische ervaring van de reis. In de wintermaanden is deze rit extra bijzonder, wanneer de sneeuw de omgeving in een sprookjesachtig landschap verandert.

Bakoeriani (eindpunt)
Bakoeriani is vooral bekend als skioord en wordt beschouwd als de "wintersporthoofdstad" van Georgië. Het is gesitueerd in het Trialetigebergte op 1700 meter boven zeeniveau. In de zomer is het gebied rond Bakoeriani populair bij (berg)wandelaars. Met de opening van de smalspoorlijn uit Bordzjomi in 1902, begon de echte ontwikkeling van Bakoeriani. Er kwamen hotels, en in de Sovjettijd werden vervolgens sanatoria en kuuroorden toegevoegd.