Deze route neemt het centrale deel van Litouwen voor zijn rekening. Startplaats is Kaunas en je eindigt in Siauliai.

Kaunas
Kaunas, de tweede stad van Litouwen was ooit een Hanzestad en is tegenwoordig een belangrijke museum- en universiteitsstad. Op het Raadhuisplein en de omliggende straten kan je zien hoe welvarend de stad ooit was. De Oude stad is het mooiste deel van Kaunas. Het gebied heeft een grote archeologische, historische en architectonische waarde. Rond het Rotušė plein bevinden zich vele mooie historische gebouwen. De oude stad kent vele 15e en 16e eeuwse huizen, maar het meest in het oog springend is het stadhuis. Het gebouw, dat stamt uit de 16e eeuw, wordt vanwege haar kleur en ranke vorm ook wel de “Witte Zwaan” genoemd. De kelder van het stadhuis is een bijzonder geliefde trouwlocatie. Om je heen kijkend zie je ook nog de Jezuïetenkerk en de Petrus en Paulus kathedraal basiliek. Ook moet je een kijkje nemen bij de Vytautas, de grote kerk en het Perkūno-huis. Het middeleeuwse stadscentrum en de boulevard zijn helemaal gerenoveerd en zeker het bezoeken waard. Een ander hoogtepunt van de stad is het kasteel. Archeologische vondsten suggereren dat het kasteel omstreeks de 14e eeuw in gotische stijl gebouwd moet zijn. Gelegen aan de rivieroever diende het kasteel met name als uitkijkpost. In 2010 en 2011 heeft er een enorme reconstructie plaatsgevonden en in de ronde toren bevindt zich tegenwoordig een kunstgalerie.
Wat interessant zou kunnen zijn voor liefhebbers van de Sovjet-erfenis en de Koude Oorlog, is de zogenaamde "KGB-atoombunker" aan de westkant van de stad. Bezoeken zijn alleen mogelijk op afspraak. In de voormalige schuilkelder, 6 meter onder de grond, is onder andere bewakingstechnologie te zien die door de NKVD en de KGB werd gebruikt, evenals een enorme collectie gasmaskers.

Vanuit Kaunas volg je de rivier de Memel (Nemunas) in westelijke richting tot Jurbarkas. Langs de rivier bevinden zich een aantal voormalige landhuizen, waarvan enkele zijn te bezoeken. Eerst houd je halt bij Belvederis Manor. Het is een Renaissance Revival-paleis, bestaande uit vijf verbonden secties met decoratieve raamkozijnen, bloemenmotieven en een prominente toren met sierkozijn. Het complex omvat goed bewaarde secundaire gebouwen zoals stallen, administratieve kantoren en woonvertrekken die ooit personeel herbergden.
Het landhuis heeft beperkte openbare toegang en kan alleen op afspraak worden bezocht, maar wel van de buitenkant te bekijken.

Veliuona
Aan de rivier stonden in het verre verleden ook houten kastelen op heuvels. Weliswaar inmiddels verdwenen, later van steen, maar de kasteelheuvels waarop ze stonden zijn soms goed bewaard gebleven. De inscriptie op de voet vermeldt: Veliuona II-heuvelfort met kapel. De hoogte is maximaal 30 meter. Bovenop is er een prachtig uitzicht op de rivier Nemunas. De fundering voor het monument ter ere van de Litouwse hertog Gediminas werd in 1925 gelegd. Dit blijkt uit inscripties op de granieten steen. Er is ook een ritueel altaar. Men gelooft dat het bakstenen Veliuona-kasteel hier in 1412 werd herbouwd.

Weer wat verderop staat het kasteel Raudonė uit de 19e eeuw dat tegenwoordig dienst doet als school en is te bezoeken. Een toren van het 19e-eeuwse kasteel biedt een prachtig uitzicht over de Nemunas-vallei.
Kasteel Panemunė is een renaissancefortuin met vier vleugels rond een centrale binnenplaats en hoektorens. Het complex ligt in een park met vijf trapvormig aangelegde vijvers die visuele diepte creëren en het landschap structureren. Je kan alle gerestaureerde secties van het kasteel verkennen en genieten van uitzichten vanaf de torens over de riviervallei. De paden in het park maken het mogelijk om in je eigen tempo te wandelen en het landschap te bewonderen.

Jurbarkas (koffiepauze)
De stad Jurbarkas neemt in het Litouwse culturele en politieke landschap een vrij bijzondere plek in. In tegenstelling tot andere steden en dorpen in Litouwen, zetten de inwoners van Jurbarkas zich in om de geschiedenis van hun stad te bewaren, waar ooit Joden woonden en een integraal onderdeel vormden van de gemeenschap, met een centrale rol in de stedelijke en economische ontwikkeling van de regio. Hoewel er tegenwoordig geen Joden meer in Jurbarkas wonen, is de Joodse begraafplaats van Jurbarkas, in het Jiddisch Yurburg, gerestaureerd door degenen die de herinnering aan de stad koesteren. Tegenwoordig wordt de begraafplaats door de autoriteiten beheerd. Het Synagogeplein, grenzend aan de historische locatie van de twee belangrijkste synagogen van Yurburg, werd gekozen als locatie voor een monument ter ere van de Joodse gemeenschap van Yurburg.

Na Jurbarkas begint een glooiend traject naar het noorden met traditionele dorpen met af en toe een landhuis en een kerk, maar er zitten pareltjes tussen. Zo kom je onder meer door Raseiniai, een van de oudste steden van Litouwen. De legendarische heuvelforten en de nabijgelegen, inmiddels vergeten, oude begraafplaatsen, verspreid over de valleien van de rivier de Dubysa, bewijzen dat er al sinds de oudheid mensen aan de rivier wonen. Of Siluva, dat sinds het begin van de 16e eeuw bekend staat om het aflatenfeest en de eerste algemeen bekende verschijning van Maria in Europa. Tegenwoordig is Siluva een van de belangrijkste pelgrimsoorden in Litouwen.

Tytuvėnai (lunchstop)
Je rijdt door het Regionaal park Tytuvėnai, dat het landschap vormt met heuvels, laaggelegen gebieden en uitgebreide veenbossen. Het park bevat bossen, wetlands, meren en open velden die samen een gevarieerd ecosysteem vormen. Het park werd opgericht in 1992 om landschappen uit de ijstijd te beschermen. Deze oude geologische processen hebben de terreinkenmerken gecreëerd die we vandaag zien.
De Franciscaanse kerk en het klooster in Tytuvėnai bevatten monnikscellen versierd met fresco's en huisvesten een galerie met Litouwse werken. Je kan hier religieuze kunst en kloosterleven uit meerdere eeuwen ervaren.

Siauliai (drinkstop)
Je verlaat na een drinkstop in Siauliai het plaatsje om eerst de kruisheuvel te bezoeken en dan weer terug te keren.

Kruizenheuvel
Even voorbij de stad Siauliai bevindt zich een bijzonder monument. Op een kleine heuvel hebben bedevaartgangers in een periode van ongeveer tweehonderd jaar duizenden kruizen geplaatst, waardoor een spectaculair beeld is ontstaan.
In de Middeleeuwen stond er een houten kasteel op de bewuste heuvel, ongeveer twaalf kilometer ten noorden van de huidige stad Siauliai. Dit kasteel werd halverwege de 14e eeuw vernietigd door leden van de Lijflandse Orde. Volgens sommige berichten zouden Litouwers vanaf medio 19e eeuw kruisen op de historische heuvel zijn gaan plaatsen, omdat ze meenden met een heilige plek van doen te hebben. In 1795 werd Litouwen deel van Rusland. De Polen en Litouwers hebben hierna twee keer zonder succes geprotesteerd tegen de Russen, tijdens de Novemberopstand (1830-1831) en de Januari-opstand (1863). Deze twee opstanden stonden in connectie met de geboorte van de Kryžiu Kalnas, families konden de lichamen van gesneuvelde rebellen niet meer terugvinden en plaatsten daarom symbolische kruisen op de locatie van een voormalige verdedigingsheuvel. Het is een nationaal symbool als teken van verzet. Tot drie keer toe hebben de Sovjets de heuvel met de grond gelijk gemaakt en steeds weer is men opnieuw begonnen met kruisen neer te zetten. In 1993 heeft Paus Johannes Paulus II bij de ingang het grote witte (nu grijze) Christusbeeld laten plaatsen. Het aantal kruisen is inmiddels ontelbaar!

Siauliai (eindpunt)
Zo speciaal als de kruizenheuvel is, zo gewoon lijkt het nabijgelegen stadje Siauliai. Lijkt, want deze stad herbergt ook enkele bijzondere bezienswaardigheden. De stad Siualiai lijkt ogenschijnlijk een gemiddelde provinciale stad te zijn. Echter, de stad is begeven van straatkunst. De hoofdstraat, maar ook verscheidene zijstraten zijn opgesierd met verschillende muurschilderingen, standbeelden en andere sculpturen. Elke hoek heeft een verrassing en na drie keer door het centrum te zijn gelopen, ontdek je nog steeds nieuwe beelden en muurschilderingen.
De villa van Chaimo Frenkelio heeft zowel de Eerste als de Tweede Wereldoorlog overleefd. In het mooie art nouveau huis uit 1908 wordt over het werk en leven van deze rijke Joodse leerbaron verteld. Op het hoogtepunt, net voor de Eerste Wereldoorlog, werkten er zo’n 1.000 mensen in zijn fabrieken. Hij was ook één van de weinige industriëlen die naast zijn fabrieken woonde. Na de oorlog heeft de familie nooit meer dat niveau van succes weten te bereiken, mede vanwege het vertrek van het grootste deel van de familie uit Litouwen. Het huis en de bijbehorende fabrieken zijn uiteindelijk overgedragen aan de lokale overheid. Die heeft het huis met tuin volledig gerenoveerd en veranderd in een lokaal museum. De naastgelegen fabriekshallen liggen er nog wat verlaten bij, wachtend op een nieuwe bestemming. Behalve deze villa, kent Siauliai nog veel meer kleine musea. Het zijn er ruim twintig. Zo is er een fietsmuseum, een kattenmuseum, een chocolademuseum en een radio & televisie museum in het stadje. Het fotografiemuseum geeft inzicht in de Litouwse fotografie. Op het dak is een nog werkende camera obscura, en op het balkon kan je zien hoe de stad veranderd is sinds de Eerste Wereldoorlog, door oude foto’s te vergelijken met de huidige situatie.
Soms zijn het die ogenschijnlijk saaie stadjes, die je het meest verrassen. Siauliai behoort zeker tot die categorie. Dus grijp je kans om voor of na je bezoek aan de kruizenheuvel, hier een dag en/of nacht door te brengen.