Na het verlaten van Erzurum word je direct geconfronteerd met hoogte en uitgestrektheid. Een tankstop kort na vertrek is een verstandige zet, aangezien de weg die voor je ligt gestaag omhoog klimt naar afgelegen berggebieden waar de voorzieningen snel schaars worden. Het eerste hoogtepunt bereik je bij Gölyurt Geçidi, op ongeveer 2380 meter hoogte, het hoogste punt van de dag als de Ovitpas zelf niet wordt overgestoken. De lucht voelt hier frisser aan, het uitzicht weidser en het gevoel van isolement onmiskenbaar.
Dit is puur Oost-Anatolië: ruig, open en onmiskenbaar bergachtig.

Na de afdaling vanaf de pas wordt het landschap iets minder spectaculair, maar blijft indrukwekkend. Vlak voor Dereköy biedt een open plek langs de Çokcor-beek een natuurlijke fotostop. Stromend water, groene hellingen en het geluid van de wind door het gras maken dit tot een rustige maar gedenkwaardige pauze. De weg slingert verder richting de Zwarte Zee en vlak voor Of is er een tankstation waar je even kunt stoppen voor een kop koffie of een lichte lunch. Dit markeert de overgang van de hoge bergen naar een groener, vochtiger gebied.

Na Of verandert het landschap opnieuw. Theevelden verschijnen op de heuvels, hun diepgroene rijen kondigen de intrede in de Zwarte Zee-regio aan. Vanaf hier is de klim naar Uzungöl weelderig en sfeervol. Dichte bossen omringen je, mist drijft door de vallei en de temperatuur daalt merkbaar.
Het Uzungöl-meer ligt verscholen in een smalle bergkom, een schril contrast met het droge binnenland dat u achterliet. Het meer is ontstaan door een aardverschuiving en wordt omringd door houten huizen en steile hellingen. Het is een ideale plek voor een lunchpauze, en het feit dat u met de motor een rondje om het meer kunt rijden, maakt het nog aantrekkelijker.

De terugweg volgt dezelfde route terug naar Of, waarna je westwaarts afslaat richting Trabzon, met de Zwarte Zee aan je rechterhand, waarvan het donkere water zich eindeloos langs de weg uitstrekt. De aankomst in de stad voelt druk aan na de rust van de bergen.

Deze route biedt interessante mogelijkheden. Na Deliktaş kunnen avontuurlijke fietsers linksaf slaan voor een veeleisende alternatieve route van ongeveer 140 km, waarvan zo'n 35 km off-road, via de D050 en vervolgens de D915 via Değirmencik naar Uzungöl. Deze route is langzamer, ruiger en veel intenser. De belangrijkste routekeuze ligt echter bij Ovit. De Ovittunnel, op 14,3 km afstand, omzeilt de onbeschutte Ovitpas (Ovit Dağı) van 2640 meter, waardoor de doorgang het hele jaar door gegarandeerd is. Fietsers die de voorkeur geven aan hoogte en avontuur kunnen de tunnel overslaan en direct naar de top klimmen, waarbij ze comfort inruilen voor de uitdaging van de overwinning.

Het landschap wordt gekenmerkt door overwegend bergachtig gebied dat overgaat in weelderige alpenvalleien en uiteindelijk kustlandschappen nabij Trabzon. De wegen variëren van snelle bergwegen tot smalle, beboste beklimmingen, met optionele offroad-gedeeltes voor wie een grotere uitdaging zoekt.

Na het inchecken in het Anemon Hotel Trabzon, nodigt de stad uit tot verdere verkenning.
De Hagia Sophia van Trabzon, het Atatürk-huis, de Boztepe-heuvel voor uitzicht op de zonsondergang, het Trabzonpleinpark en het historische kasteel bieden meer dan alleen een bezienswaardigheid.
De haven en de boulevard langs de kust bieden 's avonds een rustiger contrast.