De Lincoln Highway: de weg vrijmaken voor Amerika
Wegen in Amerika vóór 1912
In 1912 hadden de Verenigde Staten weinig wegen die geschikt waren voor auto's. Van de 4 miljoen kilometer aan wegen was het merendeel onverhard – hobbelig en stoffig bij droog weer, en bijna onbegaanbaar bij regen. De weinige "verbeterde" wegen waren meestal te vinden in de buurt van steden en werden als verbeterd beschouwd als ze geëgaliseerd waren. Grind of bakstenen oppervlakken waren zeldzame luxe, terwijl beton en asfalt nog niet waren geïntroduceerd.
Nog problematischer was dat deze wegen vaak geen verbinding maakten tussen nederzettingen. In plaats daarvan straalden ze vanuit stadscentra naar buiten zonder een samenhangend netwerk te vormen. Voor langeafstandsreizen bleven treinen de meest betrouwbare optie.
De geboorte van de Lincoln Highway
De Lincoln Highway veranderde alles. Bedoeld als de eerste verbeterde transcontinentale autoweg in de Verenigde Staten, strekte hij zich uit van Times Square in New York City tot Lincoln Park in San Francisco, Californië, met een lengte van meer dan 5500 kilometer en doorkruiste hij 13 staten.
Dit ambitieuze project markeerde een keerpunt in de Amerikaanse infrastructuur en bood automobilisten een ononderbroken route door het hele land. Tegenwoordig zijn delen van de Lincoln Highway aangewezen als National Scenic Byway in Illinois, Iowa en Nebraska, en als provinciale wegen in West-Pennsylvania, Ohio en Indiana. De route loopt ook door New York, New Jersey, West Virginia, Wyoming, Utah, Nevada en Californië, hoewel deze delen officieel niet als provinciale wegen zijn aangewezen.
Een eerbetoon aan Abraham Lincoln
De Lincoln Highway was meer dan alleen een weg. Het was ook het eerste nationale monument voor president Abraham Lincoln. Het werd negen jaar vóór de opening van het Lincoln Memorial in Washington D.C. in 1922 opgericht. Het was een symbolisch en praktisch eerbetoon aan Lincolns nalatenschap en weerspiegelde de geest van eenheid en vooruitgang.
"De hoofdstraat door Amerika"
Als eerste autoweg die het continent overspande, bracht de Lincoln Highway welvaart naar honderden steden, dorpen en gehuchten langs de route. Bedrijven floreerden, het toerisme groeide en gemeenschappen raakten beter met elkaar verbonden. De snelweg kreeg de liefkozende bijnaam "The Main Street Across America", als symbool voor de centrale rol die de wegcultuur en economie van het land speelden.

Dag 2 van 19: Philadelphia PA naar Gettysburg PA. Rocky, Route 30 en de weg naar Gettysburg
Begin elke dag met een volle tank brandstof.
Philadelphia is de thuisbasis van vier grote professionele sportteams – de Eagles, Phillies, Flyers en 76ers – maar geen enkel figuur is misschien wel iconischer dan de fictieve bokser Rocky Balboa. De dag begint met een eerbetoon aan dit geliefde personage.
De Rocky Steps, een reeks van 72 stenen treden die naar de oostelijke ingang van het Philadelphia Museum of Art leiden, verwierven wereldwijde bekendheid door de film Rocky uit 1976. Elke dag spelen bezoekers de beroemde scène na door naar de top te rennen en hun eigen overwinning te vieren. Net om de hoek staat het Rocky Statue, een populaire fotoplek voor zowel fans als toeristen.
Vanuit Philadelphia vervolgt de reis westwaarts over Route 30. Toen de Lincoln Highway in 1913 voor het eerst werd aangelegd, waren er geen genummerde wegen. Pas toen het Amerikaanse systeem van genummerde snelwegen in 1926 werd geïntroduceerd, werden snelwegen met een naam zoals de Lincoln Highway opgenomen in het moderne routesysteem. Tegenwoordig loopt een groot deel van de oorspronkelijke Lincoln Highway parallel aan Route 30, die de hoofdroute zal vormen voor het grootste deel van deze 19-daagse reis.
In de beginjaren ontbrak het de Lincoln Highway aan kaarten en verkeersborden. In plaats daarvan vertrouwden automobilisten op rood-wit-blauw geverfde markeringen op elektriciteitspalen. Binnen drie jaar moesten echter meer dan 1500 palen en 2100 borden worden vervangen – veel waren beschadigd door ongelukken of gebruikt als schietschijf.
Om een blijvende nalatenschap te creëren, werkte de Lincoln Highway Association in 1928 samen met de Boy Scouts of America om 3000 betonnen markeringen te plaatsen. Elk was 1,20 meter hoog, woog 135 kilo en was voorzien van een bronzen medaillon met de inscriptie:
“Deze snelweg is opgedragen aan Abraham Lincoln.”
Hoewel veel van deze markeringen verloren zijn gegaan of beschadigd zijn geraakt tijdens de aanleg van wegen, zorgen moderne metalen borden er nu voor dat de herinnering aan de oorspronkelijke route levend wordt gehouden.
Onderweg komen reizigers ook muurschilderingen tegen die zijn gemaakt om de geschiedenis en het erfgoed van de snelweg te vieren, en om de impact ervan op de Amerikaanse reiswereld te benadrukken.
De dag eindigt in Gettysburg, de locatie van een van de belangrijkste veldslagen van de Amerikaanse Burgeroorlog. De Slag bij Gettysburg, uitgevochten van 1 tot en met 3 juli 1863, markeerde een keerpunt in het conflict. De Gettysburg National Cemetery dient als laatste rustplaats voor duizenden soldaten van de Unie die tijdens de oorlog hun leven gaven.
Hier hield president Abraham Lincoln op 19 november 1863 de Gettysburg Address, een toespraak die nog steeds zijn weerklank vindt in de Amerikaanse geschiedenis. Naast de graven uit de Burgeroorlog bevat de begraafplaats ook de stoffelijke overschotten van Amerikaanse soldaten en hun familieleden uit conflicten variërend van de Burgeroorlog tot Vietnam.

De magie van de film over de geschiedenis van Gettysburg en de markeringen en muurschilderingen dragen allemaal bij aan een 4-sterrendag