Deze rondrit voert u door het prachtige Nationaal Park Majella. Het park beslaat een groot deel van het centrale Apennijnengebergte, dat samen met de andere Apennijnen de ruggengraat van Italië vormt. In het hart van het park ligt het Majella-massief, een enorme rotsformatie waar deze route omheen loopt. Nationaal Park Majella is wellicht een van de best bewaarde ecosystemen van de Apennijnen. Door de hoogte, ontoegankelijkheid en prominentie is het grootste deel van het park onbewoond, waardoor er minder door mensen gemaakte structuren, zoals skigebieden en wegen, te vinden zijn dan in andere nationale parken van Italië.
Het landschap verandert al snel in een landelijker gebied en verandert vervolgens opnieuw wanneer je de uitlopers van het Majella-massief bereikt. Je ziet een door mensenhanden gemaakte grot die als gedenkplaats dient voor de gesneuvelde soldaten van de Eerste Wereldoorlog, in het bijzonder voor een hooggedecoreerde marineofficier: luitenant Andrea Bafile. Zijn marmeren graf bevindt zich binnenin, met versierde majolica-panelen op de muren.
Iets verderop is er een route die je naar het pittoreske dorpje Pennapiedimonte brengt, gelegen op een heuvel. Daar kun je de diepe en steile Tre Grotte-vallei zien, die door de rivier Avella in de rotsen is uitgesneden. Je hebt er een prachtig uitzicht. Let wel op de smalle, hobbelige wegen.
Een korte koffiepauze in het pittoreske dorpje Palombaro, gelegen op een heuvel, en vervolgens verder over de kronkelende weg, waarbij de bergen steeds groter worden, naar Fara San Martino. In de kloof van San Martino staan de wanden zo dicht bij elkaar dat je ze bijna aan beide kanten kunt aanraken. Als je erdoorheen loopt, kom je uit in een rotsachtig amfitheater met uitzicht op de ruïnes van het klooster van San Martino, een oude kluizenarij die zo'n 200 jaar geleden werd verlaten. Je kunt er ook voor kiezen om dit over te slaan en de route te vervolgen naar het skigebied Pescocostanzo.
Pescocostanzo wordt algemeen beschouwd als een van de meest opvallende steden in Midden-Italië. Tot de architectonische en artistieke pareltjes behoren eeuwenoude huizen en openbare gebouwen. Ik raad aan om hier te lunchen; er is een ruime keuze aan cafés en restaurants.
De route bevindt zich nu aan de westkant van het massief en loopt noordwaarts over het hoogplateau, alvorens via enkele haarspeldbochten af te dalen naar het pittoreske dorpje Cansano. De route loopt netjes om het dorp heen, door een smalle vallei en verder naar het op een heuvel gelegen stadje Pacentro.
Pacentro is een van de vele plaatsen in de omgeving met een middeleeuws kasteel, dankzij de ligging aan de ingang van de strategische San Leonardo-bergpas naar Pescara. De route loopt nu door die pas en bevat maar liefst 12 scherpe haarspeldbochten binnen 1 kilometer. De weg en de uitzichten zijn adembenemend en voor mij is dit het mooiste gedeelte. Niet alleen de bochten, maar ook het landschap heeft een wildere uitstraling, zozeer zelfs dat je vrij rondlopend vee kunt tegenkomen. De hoogteverschillen nemen af, waardoor er meer open uitzichten ontstaan naarmate je de kuuroordplaats Caramanico Terme nadert. Je zult de stad echter niet zien, want deze route maakt gebruik van de nieuwe tunnel en komt er aan de andere kant weer uit.
Er is nog een koffietentje bij Café Abba, vernoemd naar het gehucht waar het zich bevindt (Abbateggio), en niet naar de Zweedse popgroep!
Vanaf hier is het minder dan een uur naar het begin-/eindpunt. Er zijn nog steeds een paar mooie bochten en zelfs haarspeldbochten, maar deze zijn minder steil vanwege het rustigere landschap.
Genieten