Vanuit Trabzon word je direct landinwaarts getrokken, gestaag klimmend door de beboste plooien van het Pontische gebergte. Een tankstop kort na vertrek is aan te raden, aangezien de weg al snel stijgt en het terrein afgelegen wordt. Het eerste hoogtepunt is al vroeg het Sumela-klooster, dat op spectaculaire wijze 1200 meter hoog op een steile klif in de Altındere-vallei ligt. Dit Grieks-orthodoxe complex, dat dateert uit de 4e eeuw, lijkt tussen rots en hemel te zweven. De met fresco's gevulde rotskerk, die na de restauratiewerkzaamheden van 2024-2025 veiliger en beter toegankelijk is geworden, beloont de inspanning van de shuttletransfer en de trapklim met een sfeer die zowel spiritueel als kenmerkend is voor de oostelijke Zwarte Zee-regio.
De toegang tot de locatie kost ongeveer €20, exclusief de kosten voor de shuttlebus van circa €4, maar de omgeving en de geschiedenis rechtvaardigen deze uitgave volledig.

Na Sumela loopt de weg verder omhoog naar de Zigana-pas, waar het landschap en het klimaat merkbaar veranderen. Het verlaten van de oude Zigana-tunnel, slechts 1702 meter lang, is een natuurlijk rustpunt. Hier, op ongeveer 1840 meter hoogte, beginnen de dichte, vochtige bossen dunner te worden en maken ze plaats voor drogere, ruigere plateaus. Het contrast is opvallend en direct merkbaar. Boven je verrijst de Zigana-berg zelf, die bijna 2190 meter hoog is en het gevoel versterkt dat je een echte natuurlijke grens tussen regio's oversteekt.

Vanaf dit punt volgt de afdaling de loop van de Doğankent-beek, ook wel bekend als de Harşit-rivier. Deze rivier, die zich over 160 kilometer uitstrekt van de bergen van Gümüşhane tot aan de Zwarte Zee bij Tirebolu, heeft lange tijd de handel en het transport bepaald en diende ooit als corridor van de Zijderoute. Tegenwoordig wordt de rivier intensief gebruikt voor de opwekking van waterkracht, waarmee een reeks dammen wordt gevoed die het dal domineren. Bij de ingang van Doğankent verschijnt aan de linkerkant een kleine waterval, een ideale plek voor een fotostop voordat je het stadje binnenrijdt. Na ongeveer vijf uur rijden is Doğankent zelf een prima plek voor de lunch, met eenvoudige lokale restaurants voordat de route weer westwaarts afbuigt.

Een tankstop in Demirci bereidt je voor op het laatste deel van de route. Vanaf hier sluit de route aan op de kustweg, met de Zwarte Zee aan je rechterkant, die zich eindeloos uitstrekt terwijl de weg vlakker wordt en het verkeer toeneemt. De koele berglucht maakt plaats voor de vochtigheid van de zee en de rit wordt steeds ontspannender, bijna meditatief, helemaal tot aan Ordu.

Na Sumela is er een duidelijke routekeuze.
De belangrijkste en meest aantrekkelijke optie is de oude D885-weg via de Zigana-pas en de oude tunnel, het hoogste geasfalteerde gedeelte van de eerder genoemde route. Maar fietsers die comfort zoeken, kunnen ook rechtstreeks door de nieuwe Zigana-tunnel rijden, een 14,5 km lang technisch hoogstandje en momenteel de langste dubbelbuistunnel van Europa. Deze tunnel omzeilt de weersomstandigheden en de hoogteverschillen, maar offert wel de spectaculaire bergervaring op.

Het landschap wordt voornamelijk gekenmerkt door bergen en alpenbossen, die overgaan in rivierdalen en uiteindelijk kustlandschappen nabij Ordu. De wegen variëren van bochtige bergwegen en open hooglandgedeelten tot snelle, vloeiende kustwegen, met tunnels die het meer veeleisende terrein verzachten. Bij aankomst in Ordu wordt het landschap zachter en onmiskenbaar groen. Deze regio is wereldwijd van groot belang, vooral om één reden: hazelnoten. Ordu ligt in het hart van de Turkse hazelnootproductie, een gewas dat het land tot 's werelds grootste exporteur maakt. De heuvels rond de stad zijn bedekt met hazelnootboomgaarden, waarvan de keurige rijen de hellingen beklimmen die bijna te steil lijken voor landbouw. Generaties lang zijn lokale families afhankelijk geweest van deze oogst, en zelfs vandaag de dag volgt het leven hier nog steeds het ritme van de landbouwkalender.

Na het inchecken in Hotel Anemon Ordu biedt de stad 's avonds volop mogelijkheden voor een ontspannen verkenningstocht. Vanaf Boztepe, bereikbaar met de kabelbaan, geniet u van een prachtig uitzicht over Ordu en de Zwarte Zee. De Taşbaşı-kerk weerspiegelt het multiculturele verleden van de stad, terwijl de boulevard langs de kust, met een oud marineschip dat open is voor bezoekers, en bezienswaardigheden zoals Ters Ev, zorgen voor een meer ontspannen en aangename onderbreking.
Ordu voelt rustig en kustachtig aan, een aangename landing na een veeleisende en visueel rijke bergetappe.